To nie dawno tak ,Ty odszedłaś gdzieś tam
Teraz bledną wspomnienia , szybko przykrywa je czas
Ja wołam Cię wciąż , więdną kwiaty i płacz
Życie zadrwiło z nas , została corka i ja
Co dzień płaczą czerwone róże , zapłakany jest cały świat
W ogrodzie na płatkach lśnią krople , wypijam te krople co dnia
Odszedłeś już od nas daleko , tam gdzie jesteś ja nie mogę być
Będę o Tobie pamiętać , z mego serca już nie możesz wyjść
To koniec jest już , znów brakuje mi słów
Nie wiem kto mi odpowie , co stało się nam
Ja nie wiem czy Ty , słyszysz co dzień mój płacz
Płacze niebo i kwiat , jak to długo będzie trwać
Pozostał w sercu tylko żal , pozostał obraz tamtych lat
Na starych zdjęciach postać Twa , wywołuje we mnie płacz...






Pytasz kim jestem ? - trudne pytanie
nie łatwo mówić samemu o sobie,
lecz jeśli pytasz pozwól ,że teraz
strofami wiersza odpowiem Tobie..
Jestem męszczyzną, jakich tysiące
spotykasz co dzień, na każdym kroku,
ubrany w szary płaszcz codzienności,
w marzeniach szukam życia uroku..
Raz jestem twardy jak tafla lodu,
stając w obronie świętych wartości,
innym znów razem jak kryształ kruchy,
gdy życie nie ma dla mnie litości..
Nie znam znaczenia słowa "nienawiść "
wiem jak smakuje miłość prawdziwa,
chociaż los bywa mało łaskawy,
mogę powiedzieć - jestem szczęśliwy..
Gdzieś we mnie drzemie duch romantyzmu,
dla niego szybciej bije mi serce,
więc dziś głęboki pokłon mu składam..
to dzięki niemu powstają wiersze.
Nie wiem cóż mogę więcej powiedzieć,
określić siebie nie jestem w stanie,
bo sam siebie do końca nie znam,